Najczęstsze przyczyny alergii u psów
Pies też człowiek. Czasami należy mu się fryzjer i kosmetyczka. Dobrze, przyjemności przyjemnościami, ale tak jak jego właściciel pies zmaga się również z problemami skórnymi. No dobra, trądzik młodzieńczy to nie jest jego bajka, ale alergia, a nawet zmagania ze skórą atopową jak najbardziej tak. Psy wykazują reakcje alergiczne w odpowiedzi na rozmaite bodźce, z którymi się stykają. Dziś o trzech czynnikach najczęściej uczulających. Warto zwrócić na to uwagę i uświadomić sobie, że leczenie alergii u psa to nie fanaberia. To konieczność, bo zwierzę cierpi. Jeśli mamy do czynienia ze swędzącą skórą, pies – jak dziecko – będzie się drapał. Rozdrapując rany, wprowadza tam bakterie. Jeśli nie zadziałamy w porę, będziemy mieli do czynienia z uogólnioną infekcją bakteryjną, a antybiotykoterapia poważnie skopie nam portfel.
Źle dobrany szampon i błędy w pielęgnacji
Najczęstsza przyczyna alergii skórnych – szampon. Konkretnie ludzki szampon. Nigdy, przenigdy nie pierzcie zwierza w szamponie, którego sami używacie, nawet jeśli jest to superłagodny szampon Bambino. Pies ma inne pH skóry niż człowiek i nawet szampony dla niemowląt są dla niego bardzo inwazyjne. To dotyczy również yorków. York ma sierść, nie włosy. Sierść, która strukturą i budową przypomina włos ludzki, ale tylko PRZYPOMINA. Poniżej przykład na to, co szampon ludzki robi z psią skórą. Zwróćcie uwagę na czerwone plamy na szyi. A york cały czas się drapie…
Psi szampon to nie wszystko. Mój pies na niektóre psie szampony również jest uczulony (rym-cym-cym) i reaguje galopującym łupieżem. Jeśli już rujnujemy się na szampon dla zwierza, to nie bierzmy ostatniego badziewia. Czworonoga kąpiemy stosunkowo rzadko (chyba że ktoś ma yorka i kąpie go, jak natura i standardy FCI przykazały, raz na tydzień) i naprawdę warto kupić coś droższego. W ogólnym bilansie i tak jesteśmy do przodu.
Jad pchli
Bardzo lekceważona sprawa. Pchła, choć mała, potrafi dokonać zniszczenia na wielką skalę. Bardzo często psy, zwłaszcza yorki (czepiam się tych biednych yorków, ale to naprawdę delikatna rasa) mają uczulenie na jad pchli, czego wynikiem jest powstanie na skórze liszajowatych, czerwono zabarwionych plam, przypominających trochę strupy. Pies potrafi zrobić sobie z tego masakrę. Ponieważ przy okazji wylizuje sobie zadek, odbyt pokrywa się czarnymi plamami.
Powyżej przykład uczulenia na pchły. Zmiany niestety są również na psim interesie, przez co drapanie się to dla zwierza straszna trauma. Wszystkie plamy wyskoczyły wciągu kilku dni. Trzeba było podać i antybiotyk, i sterydy.
Pchły tępimy. Poza aspektem zdrowotnym jest również wizualny. Pies drapiąc się, jest w stanie zrujnować najpiękniejszą fryzurę poprzez na przykład wydrapanie dziur w falbance. I weź tu teraz wytłumacz ludziom, że to nie ty tak opitoliłeś zwierzę…
Marnej jakości karma.
Już kiedyś wspominałam, że dostrzegam KOLOSALNĄ różnicę w stanie i wyglądzie sierści między psami żywionymi porządnie i psami wpierniczającymi byle co. Pies też człowiek, my szajsu nie jemy. Niestety dobra karma kosztuje, ale naprawdę warto zainwestować. Zwierzę jest zdrowsze, dobrze odżywione, sierść ma lśniącą, gęstą i mocną. Bywa, że kiepska karma jest przyczyną alergii pokarmowych. Leczymy psa, leczymy i nie ma poprawy. Zamiast pakować w niego tony sterydów, trzeba po prostu zmienić żarcie.
Najgorzej prezentowała się sierść u psów wżerających karmę Chappi i Friskies, czyli ogólnodostępne hipermarketowe jedzenie. Nieco lepiej było z Pedigree. Najlepiej wyglądają psy jedzące Royal Canin i Acanę. Może to kwestia kompozycji składników, może małej ilości wypełniaczy.
To oczywiście nie są jedyne przyczyny uczuleń u psów, ale z moich obserwacji wynika, że najczęstsze. Sprawdźmy, co pies ma w misce, czym go myjemy i czy go coś nie gryzie. Żeby nas samych nie zagryzły potem wyrzuty sumienia.
