Wyżeł węgierski krótkowłosy – Ciekawostki

Wyżeł węgierski krótkowłosy

Krzyżówka tureckich żółtych psów myśliwskich z rasami niemieckich wyżłów krótkowłosych, dała bardzo eleganckiego i dostojnego psa myśliwskiego z rasy wyżłów, nazywanych węgierskimi. Wzmianki o tych psach pochodzą z IVX wieku.

Początkowo były ozdobą dworów możnowładców i baronów siedmiogrodzkich. Wraz z rozkwitem Europy wyżeł węgierski rozprzestrzenił się na cały kontynent.

Opis psa

Myśliwski pies o smukłej wyraźnie zarysowanej sylwetce. Wielkość psa około 60 cm w zależności od płci, suki są nieco mniejsze. Waga pomimo smukłej sylwetki około 30 kilogramów, świadczy o dużym umięśnieniu. Maść rdzawa lekko przechodząca w delikatny odcień żółty, nos w kolorze czerwonym. Uszy rozchodzące się na boki wzdłuż pyska, duże i oklapnięte.
Pies żyje około 15 lat.

Psi charakter

Wyżeł węgierski krótkowłosy jest psem bardzo podatnym na szkolenie. Bardzo energiczny o dobrym, łagodnym nastawieniu do świata i ludzi. Potrafi bardzo szybko nawiązywać przyjazne relacje z właścicielem i być wobec niego bardzo wierny, czuły i opiekuńczy. Reprezentuje duży spokój i brak ukrytej agresji i ze względu na te cechy doskonale nadaje się do kontaktu z dziećmi. W mieszkaniu osoby samotnej będzie bardzo oddanym przyjacielem nie odstępującym jej na krok. Bardzo trudno wzbudzić w nim szczekanie czy agresję.

Wymaga dużego wybiegania, lubiąc otwarte przestrzenie. Najlepiej sprawdzi się w warunkach wiejskich domostw. W mieście wymaga długich i intensywnych spacerów. Ze względu na swój myśliwski rodowód lepiej nie męczyć go w miejskiej przestrzeni pozbawiając tym samym realizacji swoich podstawowych instynktów.

Pielęgnacja i karmienie

Wyżeł węgierski krótkowłosy nie posiada podszerstka ułatwia to jego pielęgnację. Pies ten nie wydziela zapachu charakterystycznego dla innych psów. Kąpiel jeśli już to okresowa, natomiast wskazane jest wcieranie w skórę odpowiednich preparatów przeznaczonych dla tej rasy. Regularnej kontroli wymagają uszy w celu zapobiegania stanom zapalnym.

Pies tej rasy cieszy się dużym apetytem dlatego powinno zwracać się szczególną uwagę dotyczącą karmienia. Porcje żywieniowe należy dopasować do aktywności psa. Zbyt mała aktywność i przekarmianie kończy się roztyciem i występowaniem wielu chorób. Im mniej ruchliwy tryb życia tym bardziej powinno być kontrolowane jedzenie.

Jeśli pies jest używany do celów łowieckich, powinien być w odpowiedni sposób odżywiany w okresie intensywnych udziałów w polowaniach i spożywać nieco więcej pokarmu ze sporą zawartością tłuszczu.

Zdrowie

W warunkach intensywnego dziennego spaceru i dużej porcji codziennej nieograniczonej możliwości wybiegania się, pies z tej rasy rzadko choruje.

Regularny kontakt z weterynarzem i zaopatrywanie psa w odpowiednie specyfiki wzmacniające, uchronią go przed częstą u tej rasy przypadłością jaką jest dysplazja stawów. Złe karmienie może doprowadzić do chorób związanych ze skórą lub wywoływać alergie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *